" ฉากสุดท้าย..ของโดเรมอน "


  ... บ่ายวันหนึ่ง
  ซึ่งก็เป็นวันธรรมดาเหมือนวันอื่นๆ ทั่วๆไป  โนบิตะกลับมาจากโรงเรียน
 และวิ่งขึ้นไปชั้น 2ไปที่ห้องของเขา  โดเรมอนอยู่ในห้องนั้น
 และกำลังนอนอยู่ซึ่งก็เป็นเหมือนปกติทุกๆ วัน
 "เฮ้ !! โดเรมอนตื่นเถอะแล้วไปเล่นด้วยกัน "โนบิตะชวน
 แต่โดเรมอนก็ยังไม่ตื่น
 โนบิตะคิดว่า โดเรมอนคงจะเหนื่อย

 

 

  ปล่อยให้นอนต่อไปดีกว่า 
  ดังนั้นเขาจึงวิ่งออกไปเล่นข้างนอกกับชิซูกะและเพื่อนคนอื่นๆ

  ... 2-3 ชั่วโมงต่อมา 
 โนบิตะก็กลับมาที่บ้านของเขาและโดเรมอนก็ยังคงนอนอยู่ 
 โนบิตะเริ่มรู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่างที่แปลกไป
  "ปกติโดเรมอนไม่นอนนานอย่างนี้นี่นา " 

 เขาพยายามจะปลุกโดเรมอน
 แต่ก็ไม่มีการตอบสนองจากโดเรมอน
  โนบิตะเริ่มรู้สึกกลัวและพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะปลุกโดเรมอน 
แต่ไม่ว่าโนบิตะจะพยายามทำอย่างไรก็ตาม

 

 

 โดเรมอนก็ไม่ตื่น 

 ถึงตอนนี้โนบิตะรู้ชัดเจนแล้วว่ามีบางอย่างแปลกไป 
  ซึ่งสิ่งนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
  โนบิตะเริ่มร้องไห้
  แม้ว่าจะร้องไห้หรือตะโกนร้องอย่างไร 
 เจ้าหุ่นยนต์รูปแมวตัวอ้วนก็ไม่มีการเคลื่อนไหวแต่อย่างไร 
  แล้วโนบิตะก็เกิดความคิดขึ้นมา!!
  เขากระโดดลงไปในลิ้นชักโต๊ะของเขา,

  ใช่แล้ว ไทม์แมชชีนนั่นเอง
  โนบิตะใช้ ไทม์แมชชีน ไปในอนาคตไปหา โดเรมีน้องสาวของโดเรมอน 
  โนบิตะไปขอความช่วยเหลือจากโดเรมี

 

 

  และพาเธอกลับมากับเขา

  ...กลับมาในปี 1998
  หลังจากนั่ง ไทม์แมชชีน กลับมายัง ปี 1998  โดเรมีก็ไปตรวจ ระบบต่างๆ
   ในตัวของโดเรมอน 
  เพื่อตรวจสอบว่ามีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นกับโดเรมอน-พี่ชายของเธอ

  หลังจากนั้นไม่นาน โดเรมีก็บอกว่า

 

  "แบตเตอรี่ของโดเรมอนหมด"
 

  โนบิตะได้ยินดังนั้นก็โล่งใจ และบอกกับโดเรมีว่า
  "แบตเตอรี่หรือ? โดเรมอนไม่ได้เสียหายอย่างอื่นใช่ไหม

 

  งั้นจะรีรออะไรอยู่ล่ะ
  ก็เปลี่ยนแบตเตอรี่ใหม่ให้เขา
  และทำให้โดเรมอนตื่นกลับมาเหมือนเดิมสิ"
  แต่ .. โดเรมี ส่ายหัวและพูดขึ้นว่า
 

 

  "  โนบิตะซัง ฉันควรทำอย่างนั้นเหรอ?"
  " อะ . . .อะไรนะ โดเรมี เธอหมายความว่ายังไง??"
 

   โดเรมีตอบว่า

 

   "ก็ แบตเตอรี่หลักของโดเรมอนอยู่ตรงนี้
   ใกล้กับกระเป๋าหน้าของเขา และไฟมันหมดแล้ว
   ซึ่งแต่เดิมแล้วโดเรมอนจะมีแบตเตอรี่สำรองอยู่ที่หู

 

   แต่ว่าโนบิตะ  ก็อย่างที่รู้ๆกันแหล่ะว่า
  หูของโดเรมอนถูกหนูแทะกินไป เมื่อหลายปีมาแล้ว
   ดังนั้นตอนนี้โดเรมอนก็เลยไม่มีแบตเตอรี่สำรอง"
 

 

  "แล้วมันหมายความว่าอย่างไรละ" โนบิตะสงสัย
  "ก็หมายความว่า ถ้าฉันเปลี่ยนแบตเตอรี่ให้โดเรมอน

   ความทรงจำทุกอย่างของโดเรมอนก็จะหายไปจากส่วนของหน่วยความจำนะสิ"
 

 

                      "อะไรนะ?"

 

    "แล้วเธอยังจะให้ฉันเปลี่ยนแบตเตอรี่ให้อย่างนั้นหรือ"

    โนบิตะหลับตาแล้วร้องไห้ . . .

    แต่หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็หยุดร้องและบอกโดเรมีจังว่า
    "โดเรมี,ขอบคุณนะที่อุตส่าห์มา ฉันจะดูแลโดเรมอนเอง
                  เธอกลับไปอนาคตเถอะ"
 

 

     โดเรมีจังไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรเพื่อช่วยโนบิตะดี, 

     เธอเข้าไปกอดโนบิตะเพื่อปลอบใจ และก็กลับไปอนาคต
 

    หลังจากโดเรมีกลับไป โนบิตะอุ้มโดเรมอนขึ้น 

     ยกโดเรมอนวางไว้ในตู้ที่นอนของโดเรมอนตามเดิม

 

 

    . . .วัน- เวลาผ่านไป . . .
     ปี ค.ศ.2010 . . . โนบิตะโตขึ้น
 

 

    ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เขาเปลี่ยนไป เขาทุ่มเทเรียนอย่างหนัก 
    ไม่มีการร้องไห้อีกต่อไป  และเขาก็มีชีวิตอยู่โดยที่ไม่มีโดเรมอน
    

     เขาได้บอกชิซูกะและทุกๆคนว่า 

    โดเรมอนได้กลับไปสู่อนาคตของเขาแล้ว 
     และจะไม่สามารถได้พบกับโดเรมอนได้อีกต่อไป
 
     ชิซูกะรู้สึกประทับใจในท่าทางที่เปลี่ยนไปอย่างเหลือเชื่อของโนบิตะซึ่งแตก

       ต่างจากเมื่อ 10 ปีก่อนอย่างสิ้นเชิง 

 

 

   พวกเขาตกหลุมรักซึ่งกันและกันและในที่สุดก็ได้แต่งงานกัน . . .
 

   โนบิตะเติบโตเป็นนักวิทยาศาสตร์  
   เขาได้สร้างห้องของเขาให้กลายเป็นห้องทดลอง 

    และทุ่มเทศึกษาอย่างหนักในงานของเขาตลอดทั้งวัน 
    เขาได้บอกชิซูกะว่าไม่ให้เข้ามาในห้องทดลองของเขา 

 

 

    เพราะมีสิ่งที่เป็นอันตรายอยู่มากมาย

  แต่แล้ววันหนึ่ง
  เขากลับเรียกชิซูกะให้เข้าไปในห้องของเขา   
 

  ห้องทดลองซึ่งเขาเคยบอกว่าเต็มไปด้วยอันตราย 
  มันเป็นครั้งแรกที่ชิซูกะได้เข้าไปในห้องทดลองของสามีของเธอ

  และเมื่อเธอเข้าไป . . เธอถึงกับตกใจจนพูดไม่ออก !
  เพราะสิ่งที่เธอเห็น ....
  เพื่อนเก่าของเธอ

 

 

  ผู้ที่เธอเคยเล่นด้วยในวันเด็ก
         

 

           "โดเรมอน"
   

โดเรมอนไม่ได้เคลื่อนไหว มันดูเหมือนว่าเขากำลังหลับ
   "ดูนะชิซูกะ ฉันจะเสียบปลั๊กเดี๋ยวนี้แหละ . . "
   โนบิตะเปิดสวิชส์หลักของโดเรมอน
   โดเรมอน ลืมตาขึ้นมาอย่างรวดเร็ว . ... . . .

 

  มันเป็นช่วงเวลาสำหรับคำถามที่ทุกคนอยากรู้ว่า
  "ผู้ประดิษฐ์โดเรมอน . . . เป็นใคร"
   มีคำตอบที่ชัดเจน
 

   คนนั้นคือ โนบิตะ นั่นเอง . . .
  โนบิตะเรียนอย่างหนัก และทุ่มเท
  เพื่อที่จะได้พบได้คุยกับเพื่อนเก่าของเขา
 

 

 

   "โดเรมอน" อีกครั้งหนึ่ง  ซึ่งในขณะนี้นั้น
    โนบิตะเป็นผู้ที่สร้างโดเรมอนขึ้นมา
 

    เขาได้ค้นพบโครงสร้าง สถาปัตยกรรม

    และโปรแกรมทั้งหมด 

   ของหุ่นยนต์ที่เป็นแบบฉบับของโดเรมอน
          โนบิตะและชิซูกะ ร้องไห้เบาๆ
 

 

                 ด้วยความยินดี . . . .
    โดเรมอนลืมตาขึ้นมา . ...

 

 

    มองไปรอบๆ  และในที่สุดก็พูดขึ้นว่า
    "โนบิตะ นายทำการบ้านเสร็จรึยัง?"

 

 

    เมฆสีขาวก็ยังลอยล่องอยู่บนท้องฟ้า เหมือนดังวันก่อน 
    วัน-เวลาที่พวกเขาได้ร่วมใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน . . . ...
    ลาก่อนโดเรมอน

    เรื่องราวการ์ตูนของหุ่นยนต์แมวอ้วนสีน้ำเงินนี้มีมานานกว่าสิบสิบปีแล้ว

     เขียนกันจนกระทั่งผู้เขียนได้เสียชีวิตจากไป 

     กระนั้นเรื่องราวก็ยังไม่จบแบบสมบูรณ์ แต่ทว่าที่ญี่ปุ่น
 

     ได้เผยถึงตอนจบที่ผู้เขียนได้เขียนเอาไว้ก่อนที่จะเสียชีวิตไว้คร่าว ๆ
 

     ว่าโนบิตะเป็นเด็กที่อ่อนแอที่เป็นโรคร้ายรักษาไม่หาย
     และกลายเป็นเจ้าชายนิทรามาเป็นแรมปีแล้ว

     ในขณะที่พ่อแม่พี่น้องทุกคนกำลังถอดใจ 
     ก็ตัดสินใจที่จะทำให้เขาตื่นขึ้นมาเป็นครั้งสุดท้าย  

 

     ในวันที่เขาตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาล
  

     เขาเห็นคนรู้จักของเขาเกือบทุกคน ทั้งพ่อ แม่ เพื่อน ๆ 
     ต่างมายืนล้อมรอบเตียงของเขา 

    แต่เขามองไม่เห็นเพื่อนสนิทที่สุดของเขานั่น

 

     คือ โดเรมอน . . เขาจึงถามหา  .. แต่คำตอบที่ได้ก็คือ
     โดเรมอนนั้นเป็นเพียงแค่เรื่องราวในความฝันของเขา
     ขณะที่เขาหลับเป็นเจ้าชายนิทราเท่านั้น  ไม่ได้มีตัวตนอยู่จริง 
    เขารู้สึกเสียใจมาก . . .
 

 

    วันรุ่งขึ้นขณะที่โนบิตะนั่งมองออกไปที่นอกหน้าต่าง 
    เขาก็ได้เห็นต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่ผลัดใบร่วงไปเกือบจะหมดต้นแล้ว
    อากาศในตอนนั้นหนาวเย็น
    โนบิตะนั่งถอนใจนึกถึงเรื่องราวของโดเรมอน . . .
 

    ทันทีที่ใบไม้ใบสุดท้ายหลุดร่วงลงจากต้น

     โนบิตะก็หมดลมหายใจจากไป . . . .


    ผู้เขียนได้เขียนตอนจบนี้ขณะที่เขาป่วย
 

    ก่อนที่จะเสียชีวิตในโรงพยาบาล
 

    แต่ก็ไม่ได้ลงตีพิมพ์
    เพราะสมาพันธ์การ์ตูนแห่งประเทศญี่ปุ่นให้เหตุผลว่า
 

 

... มันเศร้าเกินไป...
  

 

 

    เด็กๆมีความผูกพันกับโดเรมอนมากทางด้านจิตใจ
     หากผลสรุปว่า  โดเรมอนเป็นเพียงความฝันของเด็กไม่สบายคนหนึ่งเท่านั้น

 

     และสุดท้ายก็เสียชีวิต จะเป็นการทำร้ายจิตใจเด็ก ๆ
      มากเกินไป . . ...