คุณ สม ( หรือ ที่ทุกคนเรียกว่า ไอ้ สม ) เป็น ลูก จ้าง ที่รีสอร์ทอยู่ บนเกาะ เล็กๆๆ ชื่อ อ่าว ต้นไทร ในจังกหวัดกระบี่

 

  สมเขาเป็น คน กะเหรี่ยง หรือ พม่า หรือ ว่า จีน ไม่ทราบสัญชาติ ที่แน่ชัด *

 

เขาบอกว่า บ้านอยู่ ระหว่าง2 แผ่นดิน ที่เขารบกัน และบางที หมู่ บ้านเขาก็ ต้องรบด้วย 

 

 อันนี้ก็ เลย ทำไห้เราคิดว่า เขาอาจเป็นชน กลุ่มน้อย (กะเหรี่ยง )

 

แต่พอ สมจดงานที่ หรือ เขียน อะไร เขาจะไช้  ภาษาจีน .

 

*แต่พอดูหน้าตา สม แล้ว พม่า ชัดๆๆ ฮิฮิ 

 

  สมเป็น คน ที่สุด ยอด ( แย่ )มาก ทุกๆๆเรื่องเลย ที่สำคัญมันเคย ทำเรา ร้องไห้เลย

 

แล้ว ก็ ทำเป้น มา ขอโทษ พร้อมกะเลย์ ถุงไหญ่  เรา หายโกรธทันทีที่เห็น ถุงเลย์..

 

แล้วมอง หน้า สม ว่า มัน ทำไห้คน ร้องไห้ แล้ว คิดได้แค่ ว่า ต้องซื้อ ขนมมาไห้

 

 จะได้ หายโกรธ เฮ้อ.. ตา-ลก- จิงๆๆ 

 

 ตอนนั้น สมอายุ เกือบ 30 ได้ แล้ว เรา ก็ ประมาณ 25 เรา ก็ ได้แต่ ขำๆๆ

 

( สมไม่ได้ พิศ วาสเรานะ เพราะ สม มี เมีย แล้ว ชื่อ จ๊ะ ตา )

 

 

 

 มี อยู่ วัน หนึ่ง หน้า Low Seasion ทั้งรีสอรท มี กัน อยู่ ประมาณ 8-9 คน และ ลูกค้า อีก 2-3 หลัง บังกะโล เพราะ หน้านี้เป็น หน้า มรสุม ไม่มี ไคร มาเที่ยว กัน

 

แต่ คนที่มา ก็ ต้อง เสี่ยง เพราะ อาทิตย์ นึง จะมี ฝนตก 6 วัน ครึ่ง ที่ เหลือ ครึ่ง นึง ก็ แดด ออก .

 

 พนักงานก็ จะอยู่ กันแบบ สนุก ( สำหรับบางคน อาจทุกข์ ถ้าไม่ ชอบ Adventure )

 

 สมทาสีหลังคา อยู่ เราก็ อาสา ช่วย เพราะ เห็น สมเคยเล่าไห้ฟังว่า เขาเคยไปรบไห้กะ หมู่บ้านที่เขาอยู่ และ เขาทำระเบิดเป้น ..

 

เราก็ ช่วยสมทาสี หลังคามา 3-4 วันแล้ว ( เสีย กางเกง และเสื้อ เพราะ ติดสีไป หลายตัวแล้ว )

 

ก็ เลยเริ่ม คุยถามเรื่อง ระเบิด หวังจะได้ ความรู้เล็กๆๆน้อยๆๆ แบบ คนอยากรู้

 

สมบอกเราสั้นๆๆ ว่า เขาทำไม่เป็น เพราะ เขาเป็นคน ส่งข้าวห่อ ไห้ พวกที่ไป รบอย่างเดียว เราได้ ยิน ก็ ฮา เลย

 

เพราะ ทาสีมาเกือบ ตาย ไห้ ไอ้ กะเหรี่ยง สม หลอก 5555

 

 

          เราร่วม ทุกข์  ร่วมสุขกะสม มา เป็นปีในฐานะเพื่อน ร่วมงาน ที่ ดี ( บ้า มาก กว่า ดี ) และ ขำ  ก็ ถึงวัน จาก 

 

ไม่มีไครคิด ว่า วันที่ 26 ของเดือน ธันวาคมปีนั้น จะเกืด คลื่นยัก

 

เราตกใจสุดๆๆ เลย  เราเหมือน ตัวคนเดียว ความรู้สึกแย่มาก

 

หลัง จากเกิด คลื่นยักได้ 1 วัน เราก็ ออกสำรวจพื้นที่ พร้อม กัน แน่นอน ว่า ต้อง มี สม ไปด้วย

 

รีสอรท อยู่ บนเขา เวลาไปไหน ถ้าไม่เดินก็ ไป รถ 3 ล้อ พ่วง  ซึ่ง วันนั้น เราไห้ สมขับไห้

 

  เราไป กัน 4 คน รวมสม ( สมไม่เคย ตรวจ สอบ สภาพรถเลย หรือ อาจ ทำไม่ไปน ก็ ได้  ) รถ ออก ไป ลง เขาแล้ว สม บอก เรา ทุกคน ว่า

 

**รถเบรกไช้ไม่ได้ อีกสองคนที่ไปด้วย ก็ ฮา กัน เพราะ ไม่เชื่อ

 

 

 *****แต่เราเชื่อ.** ***

 

หลังจากนั้น ความเป็นผู้นำก็ ขึ้นสมองมาทันที เรา บอกไห้ ทุก คน สละ ยาน ( กระโดด ลงจากรถ)

 

สมก็ ไม่กระโดด ไม่รู้ มันกลัว อะไร ( อาจ กลัวถูกมองว่า ไม่เป็น Man ก็ไท้รู้ บ้า มัน )

 

อีกสองคน ก็ ไม่ ทำ เราก็ เลย ต้อง ทำเป็น ตัวอย่างคนแรก ในตอนนั้น รถวิ่งลงเขา ไม่เร็วมาก ประมาณ 40 Km / Hrs แต่ถ้าปล่อยไห้ไปถึง หน้า หาด รถ ต้อง ค่วำแน่ๆๆ

เราก็ กระโดด แล้ว สม ก็ กระโดด อีกคน กระโดด ตาม พวกเรา

 

แต่ อีกคน นึงใจไม่ถึงเลย ตัดสินใจ ยอม ตาย กะรถ ฮิฮื

 

แต่สรุป ว่าไม่มีไครเป็นอะไร รถเสีย หลักไปชนร้าน น้ำชา พร้อม กะ คนที่ ไม่ยอมกระโดด .

 

นี่เป็นเหตุ การที่ สม ทำไห้ เรา ผู้ ร่วมทาง 3 คน แ คนที่ ร้าน น้ำชา 8 คน จำเขาได้ และ อาจจำ ไปจนตายเลย.

 

 

และแล้วเราก็ ต้องจากรีสอรท และ จาก สมมา ในเช้า วันที่ 27 ธันวาคม หลังTsumani ได้ 2 วัน .. พอเราเก็บกระเป๋า เสร็จ ก็ เดิน มาหน้า ฟร้อน เพื่อ ลาทุกคน

 

ไอ้ คุณสม ตัวแสบเอากระเป๋าเราไปซ่อน ( เรา ว่ามัน อาจคิดว่าไม่มีเพื่อน เล่น หรือ เพื่อน บ้า กับมัน มันก็ เลยไม่อยากไห้เรากลับบ้าน )

 

เราก็ ตาม ขู่ ปน ขอ ร้อง และ บังคับ นิดๆๆไห้มัน เอา กระเป๋ามาไห้ .

 

สุดท้าย จ๊ะตา เมีย สุดที่รักของสมก็ จัดการไห้ ด่ามันไห้

 

พอเมียด่า นะ รีบไป เอากระเป๋ามาไห้เราเลย เฮ้อ สมเอ๋ย ( นี่ถ้ามันไปเอาแต่แรก มันก็ คงไม่โดนเมีย ด่า หรอก )

 

***สมรู้ดีว่า ถ้าด่าแล้ว ไม่ฟัง เดี๋ยวก็ มีการลง ไม้(มีด ) ลงมือ กัน ฮิฮิ 

 

สุดท้ายเราก็ ต้อง จาก สม และ รีสอรท มาแบบ ไม่เต็มใจเท่าไรนัก .

 

ป.ล. เราทิ้งเสื้อไว้ไห้ สมดูต่าง หน้าตัวนึง เคยมี คนขอซื้อ 1500บาท ยังไม่ขาย (ตอน นั้น รักมาก) เป็น Jacket ยีนส์ ของ ยี่ ห้อ อะไรจำไม่ได้ แต่มัน หาซชื้อ ค่อนข้างยากแล้ว เพราะ มัน เป็น พี่ ของ Wranger อีกทีเดี๋ยวนี้ ผลิตมาก็ มีแต่ Wranger แล้ว .***